Δευτέρα 26 Αυγούστου 2013

Σ.

Άσε με να σ'εντυπωσιάσω...


Το σ'αγαπώ είναι ύπουλο, κρύβει πάντα μια ερώτηση:
 "εσύ;"
Άσε με να σ εντυπωσιάσω.
Δε κρύβω τίποτα.
Όλα είναι φανερά.
Ύπουλο θα ήταν να σε κοιτάζω και να μην ξέρεις την αλήθεια. Καμιά αλήθεια δε φτάνει τη δική μου τόσο πολύ. Ξέρεις πως είναι να μη σου κάνει κανείς;
Το βράδυ κυλάει πάντα με τα μυστικά του. Καμιά κατάθλιψη για το συγκεκριμένο. Καμιά λύπη.
Καμιά Barbie κρυφά να παίζει με τους πίνακες της κακιάς ώρας. Κανένα ίχνος ελάχιστης κακίας.
Ακόμα κι αν δε σε εντυπωσιάσω, θα έχω καταφέρει να έχω τα πιο σημαντικά συναισθήματα:
την αγάπη, την ηρεμία, το ότι τα έχω βρει με τον εαυτό μου και το ότι η ζωή μου είναι μόνο ουσία.
Ουσιαστικό, γένους ενικού και πληθυντικού.
Γένους ενικού. Για τώρα, θέληση για πάντα.
Pinky promise, με άλλη σημασία.
Μοναδική.
Άσε με να σ'εντυπωσιάσω...

Κυριακή 25 Αυγούστου 2013

Το πέρασμα

...των εποχών αν θες. Των ανθρώπων που σου γέμισαν το καλοκαίρι ή πέρασαν αδιάφορα από μπροστά σου. Πάει κι αλλιώς, το πέρασμα σε κάτι, στον ελάχιστο εαυτό σου που πάλεψες να προστατεύσεις. Γενικά στο πέρασμα που έκανες στην ωρίμανση ενός εαυτού που είχε μάθει να στερείται σκέψης για να μην πονάει σαν αυτούς που δε βλέπουν ειδήσεις για να μην αντικρύσουν την πραγματικότητα.
Η σύγχυση προσωπικών ζητημάτων σε συνδυασμό με γενικές διαπιστώσεις που κάνω με δυσκολεύει να καταγράψω γεγονότα. Η συνειδητοποίηση της θέσης μου στην κοινωνία και στις σχέσεις μου με τους άλλους ανθρώπους καθιστά τόσο δύσκολο να ανοίξω την ψυχή μου όσο δύσκολο είναι και το να ανοίξω το βαζάκι που βάζει γλυκό κεράσι η γιαγιά μου τα καλοκαίρια. Τα αποθηκεύει μετά στο ψυγείο και αν πάω να βάλω το δάχτυλό μου και μετά το ξαναβάλω, κάτι που κάνω συστηματικά, το περιεχόμενο μουχλιάζει. Το δοκιμασμένο των σχέσεων το λέω εγώ. Όσες φορές βάζεις το δάχτυλό σου, αυτό χαλάει. Στο δάχτυλο βάλε κάτι άλλο. Ό,τι θες.
Οι διακοπές μου ήταν πολλές για να μην πολυλογώ. Θα ήταν σίγουρα και 5 ολόκληρες μέρες.
Η επιλογή ανθρώπων ήταν ουσιαστική.
Επιτρέποντας να μένουν δίπλα μου μόνο άνθρωποι που νοιάζονται αληθινά για μένα.
Ήμουν συλλέκτης όμορφων και ουσιαστικών καταστάσεων, καθόλου τετριμμένων. Ξαφνικών θα έλεγα. Και όσο συλλέγω, ένα βιβλίο ολοκληρώνεται. Δε ξέρω αν θα είναι μπεστ σέλλερ αλλά σίγουρα θα είναι βιβλίο εμπειρίας, τόσο σημαντικής όσο και το βαζάκι της γιαγιάς μου. Γιατί η γιαγιά μου που την αγαπώ πολύ, δε ξέρω αν το έχω αναφέρει, λατρεύει τα γλυκά. Και για τον 88 χρονο το γλυκό είναι το παγωτό των 10χρονων, η αγκαλιά του βρέφους από τη μητέρα, το πρώτο μας φιλί στα 18.
Κάθε ηλικία και χαρά.
Και κάθε στιγμή χαρά.
Αν ο άνθρωπος χαίρεται ζει. Το πιστεύω.
Ταξιδιάρικη και όμορφη μέρα για όποιον με διάβασε.


Τρίτη 30 Ιουλίου 2013

THe one.


Δε φταίει που μεγάλωσα.
Ούτε που είναι καλοκαίρι.
Ούτε που ποζάρουν όλοι δήθεν ευτυχισμένοι με νέες αγάπες.
Φταίει που στη ζωή μας, αγαπάμε μόνο έναν άνθρωπο αληθινά.
Και μετά τον μισούμε. 
Μπορεί και όχι.
Και η ζωή συνεχίζεται.
Και κάποτε τα καταλαβαίνουμε όλα -
αρκεί να μην έχουμε προλάβει να μισήσουμε.
Κλειστά.
                                                                                                                                        closed.
                                                                                                                                      from August.

Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

σε 3 πίνακες

της ζωής

του χορού

και του έρωτα

- αυτά είναι οι τρεις πίνακες που πρέπει να σκεπάσεις καλά για να μην πάει σκόνη. Φαντάσου τον εαυτό σου να περιηγείται σε ένα μουσείο, σα να βρίσκεται στην αίθουσα της Capella Sistina όπου απαγορεύεται να φωτογραφίζεις, να ακουμπάς, να δημιουργείς θορύβους τόσο όσο σε καμία άλλη αίθουσα του ίδιου μουσείου. 
  Τη ζωή σου μην τη σπαταλάς. Μην αφήνεις ανθρώπους να τη διαβρώνουν και μην αφήνεις ούτε στιγμή να περνά χωρίς να κάνεις αυτό που θες. Κάθε ένας, κάθε κουβέντα του ενός ενδέχεται στη ζωή σου να παίξει καθοριστικό ρόλο. Μην υποτιμάς ανθρώπους και καταστάσεις, στο έχω ξαναπεί, διαμορφώνουν αυτό που τελικά είσαι. Προσπάθησε όμως να τη ρουφάς, να γεύεσαι κάθε δευτερόλεπτο.
  Θα πρέπει να θεωρούμε χαμένη τη μέρα που πέρασε και δε χορέψαμε ούτε μία φορά έλεγε ο Νίτσε. Αυτό ακριβώς. Η πιο υψηλή αίσθηση ελευθερίας - ο χορός.
  Ο έρωτας. Μη ξεγελιέσαι από την εποχή ή τα άτομα. Μη ξεγελιέσαι και δε πιστεύεις σ' αυτόν. Πίστευε και ζήσε μ' αυτό. Να ερωτεύεσαι μέχρι να πεθάνεις. Να είσαι μόνο από έρωτα με κάποιον, είναι το μόνο που αν το χάσεις μπορείς να το ξαναβρείς. 

Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

Η σύγκρουση

λογικής και συναισθήματος είναι συνήθως αναπόφευκτη.
Τα βράδια Σαββάτου περιμένεις πάντα να γίνει κάτι διαφορετικό.
Όταν είσαι σπίτι.
Η διαφορά είναι και μόνο το γεγονός ότι βρίσκεσαι στο σπίτι.
Περιμένεις να κατέβει μια γιγαντιαία max perry σοκολάτα
               να γίνει πάρτυ στο σπίτι σου και να αρχίσεις να χορεύεις
               να κατέβει μόνη της η σωστή ταινία με τους σωστούς υπότιτλους
               να φυτρώσουν ποπ κορν στην κατσαρόλα
             να έρθει ένας σκύλος έξω από την πόρτα σου και να φωνάζει γαβ γαβ - υιοθέτησέ με

Λογικά, θα γίνει αυτό:


καλά, ή και αυτό:



Παρασκευή 31 Μαΐου 2013

Rhythm Injection live!


Αν δεν έχετε κανονίσει κάτι για απόψε και τυχαία μπήκατε εδώ ;)

Καλό βράδυ Παρασκευής!

I will be there!