Φύσηξε το πρώτο αεράκι..

...μπήκα στο αμάξι να πάω στη δουλειά και τα μαλλιά, αν και πλέον πιο κοντά, τα έπαιρνε ο αέρας και τα πήγαινε λίγο από δω λίγο απο κει μέχρι που λύθηκε η πλεξούδα που είχα ελαφριά πιάσει στον ύπνο μου. Στο ραδιόφωνο δίεση 101.3 , οι Βρυξέλλες, ένας ηλίθιος που έκανε φάρσα ότι έχει μπει βόμβα στο μετρό, ένας Δεληβοριάς στη "Μπόσα Νόβα" του και μερικές τρίχες του Ερρίκου στο κολλητό τζιν μου. Άνοιξη ή καλοκαίρι είναι αυτό; 

Γιατί την Παρασκευή θα πάω στο Σταυρό του Νότου να ακούσω Ματούλα και το Σάββατο θα πάω να φάω ψάρι στη θάλασσα με τον πατέρα μου;

Γιατί ήμερα φοράω μάλλινη ζακέτα και κατά τ'άλλα αγόρασα μαγιώ;

Τρικ της ημέρας: αν ο οργανισμός σας έχει χαμηλή αντίσταση στην ινσουλίνη, επιλέξτε για δεκατιανό ή απογευματινό φρούτο πάντα συνδυασμένο με ξηρούς καρπούς, ποτέ σκέτο.

Χριστουγεννιάτικες εκπλήξεις

Μπορεί αυτές τις μέρες να γίνεται στον κόσμο της "Συρίας", μπορεί η θλίψη μας να είναι τεράστια όχι μόνο για τους αδικοχαμένους πολίτες του Παρισιού αλλά και για αυτούς που καθημερινά χάνονται και δε μαθαίνουμε πουθενά γι' αυτούς. Μπορεί το κέντρο να μοιάζει μίζερο με την εικόνα τόσων άστεγων να ζητούν τη βοήθεια σου. Πρέπει μέσα από όλα αυτά ωστόσο να βρίσκουμε λίγο θάρρος και αισιοδοξία να μπαίνουμε στο κλίμα κάθε εποχής.

Είμαστε μόλις 21 μέρες μακριά απ τα Χριστούγεννα, ας δούμε λοιπόν τα δώρα που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας ή και να μας κάνουν. Μιλάω φυσικά για τις κοπέλες που περιμένουν το δώρο των Χριστουγέννων απ τον αγαπημένο τους.

1st

Αν δε το γνωρίζετε ήδη η τσάντα πλέον εμπεριέχει και πορτοφόλι που αποσπάται από την τσάντα στο οποίο μάλιστα μπορείτε να χαράξετε δωρεάν τα αρχικά του ονόματος σας ή ακόμα και τα αρχικά του ζευγαριού, αν σας το κάνει δώρο κάποιος! Value for money λοιπόν τσάντα και πορτοφόλι μαζί.

2nd

Άννα Μαρία Μαζαράκη σε gold ροζ.

3rd

ένα μπουκέτο λουλούδια, ίσως το καλύτερο δώρο από τον πρίγκιπα της ζωής σας που ελπίζω να υπάρχει για όλες εσάς εκεί έξω.

Εγώ προς το παρόν έκανα μερικά δώρα στον εαυτό μου και ένα στο σκύλο μου. Ήταν σα να μου τα έκανε κάποιος.

Μέλι κλίστμας σε όλους :)

Moments

Η καλύτερη στιγμή είναι αυτή που κάνεις έκπληξη στους γονείς σου.

Η δεύτερη καλύτερη στιγμή αυτή που θα αγκαλιάσεις τον πατέρα σου

και θα κάνεις έστω και λίγες μέρες διακοπές μαζί του.

Και η τρίτη, φυσικά ο Ερρίκος.

Η ζωή μου, ο Ερρίκος μου.

Προορισμοί

Ήταν η μέρα της Ανάστασης και ωραία "αναστήσαμε", ωραία δε τσουγκρίσαμε, ωραία μετά με ρώτησε κάτι η μαμά της Ε. κι εγώ της απάντησα το "γιατί". Γύρισε με κοίταξε και με ύφος φιλοσοφικό μου είπε "η τύχη στη ζωή μας χτυπά την πόρτα 3 φορές. Την πρώτη τα μαλλιά είναι πολύ μακριά ακόμα κι αν τη χάσαμε θα πιάσουμε την άκρη της κοτσίδας. Μετά η κοτσίδα κονταίνει μέχρι που την τρίτη φορά θα είναι τόσο κοντή η κοτσίδα και δε θα μπορούμε να τη φτάσουμε για να την αρπάξουμε"

Και τι είναι η τύχη για να την αρπάξουμε; Και γιατί να μη μας αρπάξει η ίδια η τύχη; Πιστεύω τόσο στην τύχη, πιστεύω σε πράγματα που μπορεί να μην υπάρχουν καν. Πιστεύω σε πράγματα που μου άλλαξαν τη ζωή όπως ήταν μερικά 5, ένα Γ, ένα Paris, ένα σκυλάκι. Για τίποτα από αυτά δεν "πιέστηκα". Για τίποτα από αυτά δε σκέφτηκα ποτέ τι χάνω και τι κερδίζω στο τραπέζι. Έζησα. Έκανα ό ,τι θα έκανα και σήμερα και αύριο αφού έτσι ήμουν τότε και έτσι είμαι. Τι θα άλλαζα αν με ρωτούσες; Τίποτα. Γιατί κάποια στιγμή της ζωής μου ήμουν αυτή που ήμουν. Και αυτά με έκαναν καλύτερη και πιο δυνατή. Αυτά με έκαναν να είμαι αυτή που είμαι και αυτή που θέλω να είμαι σε μια πενταετία, σε μια δεκαετία όταν δε θα είναι πολύ αργά για να πω πως στη ζωή μου δε δοκίμασα τίποτα. Και μιας και λέμε για εμπειρίες, εμπειρίες είναι αυτά τα όμορφα εδώ κάτω..

 Ο "μαύρος γάτος" και το "Άμα λάχει στα Εξάρχεια. Δείτε εδώ: http://www.lifo.gr/mag/features/4871 .

 Επίσης, η "Ιφιγένεια εν Ταύροις" φέτος στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου

Το δωράκι της εβδομάδας:

από τον κολλητό μου τον Κ.

Ξέρεις ότι μ αρέσουν τα δωράκια. Πιο πολύ όμως μ αρέσουν αυτά που ο άλλος σε σκέφτηκε για μια στιγμή και απλά το έκανε. Είναι σημαντικό να έχεις ανθρώπους που σκέφτονται την υπάρξή σου και το αποδεικνύουν.

Η απόδειξη στη φιλία όπως και στην αγάπη φαίνεται από μικρά πράγματα. Αυτά τα μικρά τα παίρνουμε και τα κάνουμε μεγάλα. 

Κι αν μας αφήσουν δε πειράζει, πάει να πει ότι δεν μας άξιζαν ποτέ ;)

2 και κάτι.

Άρχισα να νιώθω σιγά σιγά αυτό που μου έλεγες. Θυμάσαι;
Αυτό, ξέρεις, με τα χρόνια που περνάνε και ξαφνικά γίνεσαι εικοσιπ..!ωπ! ναι και εκεί τελοσπάντων αρχίζεις να σκέφτεσαι εντελώς διαφορετικά και βρίσκεσαι σε διλήμματα όπως αν κοιμηθώ σήμερα αύριο θα βγω, αν βγω με τι παρέα θα βγω γιατί έχω αρχίσει και κουράζομαι με τους άσχετους και θέλω δικά μου άτομα. Τα άτομα που είναι "δικά" μου, είναι ακόμα εκεί; Και τα άτομα που είναι δικά μας, μήπως έχουν βρει άλλα δικά τους άτομα; Είναι δύσκολο πολύ να προσαρμόζεσαι. Αλλά αυτό επιβάλλει η ηλικία που αποκτάς όσο μεγαλώνεις. Δεν είναι οι αριθμοί. Είναι οι εμπειρίες. Δεν είναι τα άτομα που χάνεις, είναι τα άτομα που πια δε μπορείς να γνωρίσεις. Δεν είναι η αρχή, είναι κάτι κοντά σε ένα τέλμα. Δεν είναι η ανεμελιά, είναι η ρουτίνα. Κι αν δεν ήταν η ρουτίνα δε θα ταν τα λεφτά κι αν δεν ήταν τα λεφτά δε θα ήταν η ανεξαρτησία κι αν δεν ήταν η ανεξαρτησία, θα ήταν ο περιορισμός.
Και κάπου χάνεσαι σε έναν αέναο κύκλο ρουτίνας που παρόλο που είναι ρουτίνα δε μπορείς να βρεις την ηρεμία σου. Την ηρεμία μου τη βρίσκω πλέον με μακρινές βόλτες παρέα με τον Ερρίκο. Ο Ερρίκος είναι ό,τι πιο ευχάριστο έχει προστεθεί στη ζωή μου τον τελευταίο χρόνο, ό,τι πιο αληθινό και σταθερό μέσα στη φρενίτιδα όλως για εναλλαγή. Είναι αυτό που με βοηθάει να σκέφτομαι τι πάει να πει να νοιάζεσαι και να φροντίζεις περισσότερο για κάποιον άλλο παρά για σένα τον ίδιο. Είναι η αίσθηση ότι κάποιος σε περιμένει χωρίς να περιμένει τίποτα από σένα.
Είναι ένα άλλο είδος μοναχικότητας που προστίθεται, αυτό που επιλέγεις εσύ τι θα συμπεριλάβεις στη ζωή σου.
***όταν ο Ερρίκος κάνει κακά του, στους δίσκους παίζει το κάτωθεν...