Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φιλίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φιλίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2016

Μη (ν)...

Μη δίνεις σε ανθρώπους που δε το έχουν ανάγκη.
Μη δίνεις σε φιλίες που από σένα κοιτούσαν πάντοτε να πάρουν και ποτέ να δώσουν.
Μη δίνεις σε άτομα που όταν είναι καλά, δε κοιτούν τι κάνουν οι γύρω τους κι όταν είναι χάλια κρέμονται από εσένα.
Μη δίνεις σε άτομα που σε αφήνουν εκτεθειμένα σε κινδύνους ενώ εσύ θα έδινες και την ψυχή σου σε αυτά.
Μη δίνεις σε άτομα που έχουν πάρει στη ζωή τους τα πάντα δεδομένα και έχουν σταματήσει να προσπαθούν για οτιδήποτε. Θα σε πάνε πίσω , θα σε κάνουν σαν τα μούτρα τους και ποτέ δε θα εκτιμήσουν το πόσο εσύ προσπαθείς. Βλέπεις είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς αυτό που κάνεις αν δεν έχει καν πλησιάσει στο να κάνει κάτι στη ζωή του.
Μη δέχεσαι αυτούς και αυτές που στα "κρατάνε μαζεμένα". Δέξου αυτούς που είναι σαν εσένα που θα θυμώσουν και θα σε βρίσουν και θα σου φωνάξουν, που θα τα βγάλουν από μέσα τους.
Δώσε χώρο σε ανθρώπους που σπαταλούν χρόνο αποκλειστικά σε σένα.
Καλωσόρισε τους ανθρώπους που σέβονται το χρόνο σου και δε σου λένε "πότε μπορούν" αλλά πότε "μπορείτε".
Θαύμασε αυτούς που έχουν μάθει να λένε ευχαριστώ, αυτούς που δε ξεχνούν το καλό που τους έχεις κάνει την όποια στιγμή της ζωής τους.

Η φιλία θέλει πότισμα. 

όμως δεν είμαστε σαν τα φυτά. Αν μας ποτίσει κάποιος, κάποιος άλλος θα βρεθεί να το κάνει. Γι αυτό πρέπει να αφήνουμε χώρο και χρόνο σε καινούργιους ανθρώπους.

Και γι αυτό όταν ακούω ανθρώπους με πολλές φίλες και πολλούς φίλους, αναρωτιέμαι αν ξέρουν το νόημα της πραγματικής φιλίας.

Δε φοβάμαι πια να βγάζω τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή μου.
Δε φοβάμαι να μη δέχομαι αυτά που δε μου αρέσουν και αυτά που με επηρεάζουν αρνητικά.

Δε φοβάμαι να αντικρύσω τον κομπλεξισμό ανθρώπων που ενώ με "αγαπούν" περιμένουν στη γωνία να πω κάτι για να ανταπαντήσουν. Καλέ μου-καλή μου, εγώ ό,τι κάνω ή έχω κάνει και ό,τι θα κάνω το κάνω μόνη μου, κανείς δε μου το χάρισε απλόχερα και ποτέ δεν έμεινα με σταυρωμένα χέρια καταριόντας απλά το σύστημα.

Ακόμα κι αν κάποτε περνούσες καλά με κάποιον ή κάποια, δυστυχώς αυτό δε σημαίνει ότι το πως έχει γίνει τώρα σου ταιριάζει.

Στη ζωή πρέπει να προχωράμε, να  πηγαίνουμε σε επόμενες πίστες. 

Να κάνουμε αλλαγές, αυτές που μας κάνουν καλύτερους, καλύτερους ανθρώπους.

Δε παραξενεύομαι ούτε απορώ με κανέναν πια.

Όλα μπορεί να συμβούν.

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016

Ευτυχέστατο το νέο έτος.


"τι όμορφο να σ'αγαπώ και να σε καρτεράω, να σου γλυκαίνω τον καημό, να σε παρηγοράω."
To 2016...να μάθουμε να λέμε σ αγαπώ γιατί είναι το ωραιότερο συναίσθημα. Να μάθουμε να λέμε σ 'αγαπώ γιατί δεν υπάρχει λόγος για γι'αυτό και είναι από τα λίγα πράγματα σ'αυτή τη ζωή που δεν οφείλεις τίποτα,δεν ψάχνεις δίκαιο και άδικο και δεν υπάρχει λόγος να πεις γιατί αγαπάς.
Να μάθουμε να λέμε μου λείπεις γιατί η απώλεια ή η απουσία αν θέλετε κάποιου γίνεται ακόμα πιο βαριά όταν την κρατάμε. Να μάθουμε να το λέμε γιατί μέσα σε μια εγωκεντρική πια κοινωνία ανθρώπων-ζώων, εμείς διαφέρουμε και δείχνουμε πως η ανάγκη για δοτικότητα δεν είναι αδυναμία, είναι η ανάγκη που βρίσκει κάπου το ιδανικό πρόσωπο να την εκφράσει.
Να μάθουμε να λέμε ευχαριστώ γιατί είναι η ελάχιστη ανταπόδοση σε έναν άνθρωπο που μας χάρισε κάτι όμορφο.
Να μάθουμε να λέμε συγγνώμη γιατί αλάνθαστος δεν είναι κανείς κι ούτε πρόκειται ποτέ να είναι κανείς. Να λέμε συγγνώμη γιατί κάπου σε αυτό τον εγωκεντρισμό  που μας έμαθαν, μάθαμε κι εμείς να τα ρίχνουμε όλα στους άλλους για να κοιμόμαστε ήσυχοι με τις ωτοασπίδες μας τα βράδια.

Χθες που λέτε ήμουν σ'ένα τραπέζι με τρία ζευγάρια γύρω μου, όλα διαφορετικά μεταξύ τους. Όλοι όμως άνθρωποι που εγώ ονομάζω "καλλιεργημένοι". Με εξαιρετική μουσική παιδεία ( μιλάω φυσικά για ροκ μουσική και παλιά λαϊκά ελληνικά τραγούδια), εξαιρετική αντίληψη της ηλικίας τους και της επαγγελματικής τους κατάστασης. Τα δύο από αυτά είχαν και παιδιά. Δε μπορώ να πω ότι είμαι μαθημένη στα κλάματα των παιδιών, αλλά ούτε και να σου πω ότι δε ζήλεψα. 
Τι όμορφο να είσαι με έναν άνθρωπο ειλικρινά. Να παίζετε μαζί, να γελάτε, να τρώτε και να σε ξέρει. Τι είναι σημαντικό για τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου, αν με ρωτούσαν σήμερα θα έλεγα : "να με ξέρει". Κι ας μην είστε ίδιοι, αρκεί να σε ξέρει και να προσπαθεί να πλησιάζει σ αυτό που σου αρέσει κι εσύ το ανάποδο.
Να κάνετε γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, Πρωτοχρονιά αγκαλιά. Ο ένας να διαβάζει ό,τι θέλει, εσύ να τελειώνεις επιτέλους ένα από τα βιβλία του Κάφκα ή του Αλμπέρ Καμύ και το πρωί να τον ξυπνάς με Χαρούλα τραγουδώντας του πόσο λάμπουν οι Κυριακές στο πρόσωπο του. Να του μαγειρεύεις για να ρθουν οι φίλοι του  σπίτι να παίζετε επιτραπέζια να γελάτε και το βράδυ που θα βλέπεις μανιωδώς otetv να σε μαζεύει σε μια κουβέρτα σα κουτάβι και να σε βάζει στο κρεβάτι σας. 
Αυτό είναι αγάπη. Και δε χρειάζεται κανέναν άλλο . Μόνο τους δυο σας. Φαντάσου πόσο όμορφο είναι να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου να σε ξέρει. Σκέψου πόσο σημαντικό είναι αυτό και πόσα εμπόδια και διαφωνίες μπορεί να ξεπεράσει. 
Ο άνθρωπος σου. Ο πατέρας, ο φίλος, ο ερωτικός σου σύντροφος.
Συγχωρείστε με για την φιλία και την αξία της. Δεν την υποτιμώ. Απλά πιστεύω ότι ο άνθρωπος μας είναι ένας, όπως και η μητέρα που μας γέννησε. Πάνω απ ' όλους, να τον προστατεύουμε, να τον αγαπάμε, να μπαίνουμε μπροστά, να τον υπερασπιζόμαστε, να φοβόμαστε μην τον χάσουμε. Όταν κάποιος δε σε βάλει πάνω απ' όλα, γύρισέ τον πίσω από εκεί που τον βρήκες. Από 10 "φίλες" και από ανόητα ξενύχτια. Και θυμίσου με, ο άνθρωπος που φτάνει σε μια ηλικία μη συνειδητοποιώντας τι πρέπει να κάνει για να παραμείνει ο άνθρωπός σου, δεν είναι ο άνθρωπος με τα παιδάκια που περιγράφω επάνω.

Ευτυχισμένο το 2016 λοιπόν. Προς το παρόν θα γίνω θεία, ελπίζω καταπληκτική και θα αγαπάω το νέο μέλος σα να ήταν δικό μου. Υγεία, έρωτα, αγάπη αληθινή σε όλους. Εύχομαι ο καθένας να έχει έναν άνθρωπο να του ανήκει και κανείς πια να μην είναι μόνος.

Να σας ξυπνήσουν μια μέρα με Beatles ή Elvis Prisley, να σας φιλήσουν στο στόμα και να σας πουν είσαι ο άνθρωπος μου.

Να είστε καλά. Να συναναστρέφεστε σωστούς ανθρώπους & ειλικρινείς, ανθρώπους που δε φοβούνται και που έχουν υψηλή αίσθηση του χιούμορ.

Φαντάζεστε ζωή χωρίς χαμόγελο; Εγώ όχι.

Να ντύνεστε όπως θέλετε. Τη μια μέρα κυριλλέ και την άλλη όπως να ναι έτσι για να αλλάζετε παραστάσεις.

Να πηγαίνετε εκδρομές. Κάποτε τα πόδια σας δε θα πηγαίνουν. Οπότε ας τα πάτε εσείς τώρα.

Να δίνετε αγκαλιές σ αυτούς που αγαπάτε, δε κοστίζει.

Καλή χρονιά :)


Παρασκευή 17 Μαΐου 2013

Κρίση αυτοεκτίμησης

Ακούγοντας: 
και βασικά ακούγοντας αυτό αλλά δε ξέρω γιατί δε μου ανεβαίνει. Όπως και να χει Philip Glass αγαπημένος είναι και στα δύο.
Η μέρα ξεκίνησε με επαναδιαπραγματεύσεις. Αρχικά, ήπια γάλα ενώ υποπτεύομαι ότι μου προκαλεί δυσανεξία. Τελικά, δε μου προκαλεί δυσανεξία το γάλα αλλά το άγχος που περνάω κάθε πρωί. Έπειτα, έψαξα συνταγές για "μεξικάνικο ρύζι", κάτι που δεν ήταν και τόσο δύσκολο να βρω. Την τελευταία φορά βλέπετε που πήγα σε μεξικάνικο έμεινα με το πιρούνι στο χέρι γιατί τελικά μόνο μεξικάνικο δε δοκίμασα.
Το επόμενο βήμα ήταν η εργασία-χοχο-εδώ γελάμε. Όχι. Το επόμενο βήμα ήταν να κάνω αυτό που κάνω πάντα- να σκεφτώ τι μου έχουν προκαλέσει τα άτομα του περίγυρού μου για να ξέρω τι να αποφύγω.
Σχεδόν πάντα όταν υποτιμάς τον εαυτό σου, μπροστά στους άλλους, οι άλλοι βρίσκουν το πάτημα να σε... πατήσουν. Η λύση είναι απλή. Κανένας και καμία σοφή φίλη δεν υπάρχουν. Καμία φίλη σου δε πρόκειται να αφήσει την μεγαλοϊδέα που έχει για τον εαυτό της και να θαυμάσει κάτι που εκείνη δεν έχει. Το πιο πιθανό είναι να το ζηλέψει και να το υποβαθμίσει για να νιώθει εκείνη καλύτερα. Επίσης, καμία φίλη σου δε θα χαλάσει τη ζαχαρένια της με το γκόμενό της για να κάνει κάτι μαζί σου αν δε της δείξεις με νύχια και με δόντια ότι το έχεις ανάγκη (εδώ, μιλάω με παραδείγματα από άτομα που δεν έχουν καν σχέση και το κάνουν με γκόμενους-ακόμα χειρότερο). Και το τελευταίο, ακόμα κι αν έχεις βοηθήσει σε πολλούς τομείς, μην περιμένεις ποτέ κανείς να παραδεχτεί ότι το έκανες. Πάντα οι άλλοι θα έχουν κάνει την ίδια προσπάθεια με σένα.

Αντιμετώπιση: Δεν επιτρέπεις σε κανένα να σχολιάσει για σένα κάτι που δεν ισχύει αν δε του έχεις δώσει το ελεύθερο να το κάνει. Αν το κάνει, απλά το καταπίνεις και υποβαθμίζεται στα μάτια σου εκείνος-η κι όχι εσύ. Οι άνθρωποι επίσης κρίνουν και κατηγορούν αυτό που στην ουσία είναι οι ίδιοι. Έτσι, όταν για παράδειγμα παρατηρήσουν μια κατάχρηση που παλιά ίσως έκαναν οι ίδιοι ενώ εσύ ήσουν τελείως αντίθετος-η ως προς αυτό, το επικρίνουν και το κάνουν να φαίνεται μεγάλο γεγονός - λες και βεβήλωσες το ιερό ένα πράγμα. Επόμενη διαπίστωση, όταν βρεις τον ένα και μοναδικό, μην τον αφήσεις γιατί τελικά ίσως είναι κι ο μόνος που θα σε καταλάβει στη ζωή σου. Η μοναδική λεπτομέρεια που δε μπορεί να ξεπεραστεί στο θέμα αυτό, είναι το θέμα της ζήλειας. Δε μπορείς να μοιράζεσαι τα ζητήματα που αφορούν σε ένα φλερτ με το γκόμενό σου όσο κι αν θα θελες. Και όχι φλερτ, να φλερτάρεις εσύ, να σε έχουν φλερτάρει άλλοι. Τέλος, κάνε ό,τι είναι να κάνεις για σένα. Α, στο θέμα αυτό κουβέντα. Άστους να νομίζουν ότι είστε το ίδιο. Η πορεία θα δείξει. It's a long way to the top για να αντέξουν όλες και όλοι.


Η επιστροφή στην παλιά μου ζωή αρχίζει να μ'αρέσει πολύ.
Τυχαία περιστατικά.
Επαφές με άτομα που νόμιζες ότι έχουν ουσία χωρίς ουσία αφού απ τα λεγόμενά τους καταλαβαίνεις ότι δε θα βρεις ποτέ την ουσία σ'αυτά.- fuck off!
Άκυρες βόλτες.
Περίεργο ντύσιμο σαν αυτό που μερικές φίλες-γνωστές σου κράζουν και μετά πάνε και παίρνουν τα ίδια.
Αληθινές σχέσεις χωρίς να μετράει ο χρόνος σα νικητής.
Αίσθημα ανάγκης για βελτίωση του εαυτού μου.
Διατροφή.
Υγεία, ανάγκη για υγεία.

Κυριακή 28 Απριλίου 2013

ναι,ναι φιλοσοφίες!


 Αυτό ακριβώς θα έκανα κι εγώ αν μπορούσα. Θα έμενα σπίτι μου για να είμαι ασφαλής. Όμως δε φτιάχτηκε ο άνθρωπος γι'αυτό. Φτιάχτηκε για να είναι κοινωνικό ον. Για να μπορεί να εκτοξεύει κακίες άφοβα, να λυπάται με τη χαρά του άλλου αντί να χαίρεται και να ζηλεύει όταν ο άλλος έχει κάτι καλύτερο από αυτόν. Να νιώθει πολύ όμορφα με κάτι όμορφο πάνω του αλλά όταν ο άλλος πάει να χτίσει κάτι παρόμοιο να αγχώνεται ότι θα του κλέψει την αίγλη.
Πρέπει πλέον να φτιάξουμε κατηγορίες στους ανθρώπους. Βασικά, πρέπει να φτιάξουμε κατηγορίες για τους κοντινούς μας ανθρώπους. Αν είμαστε αρκετά νέοι να βρούμε αυτούς που πραγματικά αξίζει να συναναστρεφόμαστε αλλιώς να βρούμε τι ταιριάζει να κάνουμε με τον καθένα. Ή εγώ είμαι πολύ cool γι'αυτόν τον πλανήτη ή οι άλλοι είναι πολύ αγχωμένοι με τη ζωή τους. 
 Ευτυχώς αυτές οι σκέψεις μου έφυγαν μακριά για ένα βράδυ τουλάχιστον, το χθεσινό. Νομίζω πως όταν είμαι σε έναν όμορφο χώρο με άτομα που είναι cool και όταν μπορώ να είμαι ο εαυτός μου χωρίς οι άλλοι που είναι γύρω μου να σκέφτονται ένα σωρό μαλακίες, τότε στ' αλήθεια περνάω καλά. Είναι τόσο δύσκολο να είναι οι άνθρωποι χαλαροί όταν διασκεδάζουν; Και τι σημαίνει διασκέδαση; Διασκέδαση: Η διασκέδαση είναι πολύ σημαντική διαδικασία στη ζωή του ανθρώπου. Όμοια με την εκτόνωση, τον βοηθά να δραπετεύει από την ρουτίνα της καθημερινότητας και έτσι έχει ευεργετική επίδραση, καθώς η πραγματικότητα της ζωής κουράζει σωματικά και ψυχικά τον άνθρωπο που ανταποκρίνεται στις ευθύνες της. Διαφέρει σημαντικά από την ψυχαγωγία καθώς εκδηλώνεται όχι με τον στοχασμό και την σκέψη που απαντάται κατά την παρακολούθηση μιας θεατρικής παράστασης αλλά με θορυβώδη γέλια, χαμόγελα και εμφανή συμμετοχή του σώματος κατά τη διαδικασία αυτή.
  Τον τελευταίο μήνα ξυπνάω νωρίς κι όταν λέω νωρίς εννοώ στις 8, 8.30, κάνω τη γυμναστική μου μέχρι να πω δεν αντέχω άλλο, τρώω το αγαπημένο μου πρωινό και όταν μπορώ πραγματικά να διασκεδάσω, το κάνω και αυτό. Έμαθα πλέον τι σημαίνει ο άλλος να βολεύεται με την παρέα σου και τι σημαίνει να διασκεδάζει. Δεν είμαστε προφανώς όλοι οι άνθρωποι στην ίδια φάση. Η φάση είναι όμως ότι βρήκα τη φάση μου. Και αυτό είναι μεγάλη κουβέντα :)

Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

Ολοκλήρωση σπουδών, φιλίες, εμπειρίες

 Αποφάσισα πλέον να μην είμαι ή να μην το παίζω τόσο κουλτουριάρα. Δε μου έχει ρίξει ακόμη κανείς μαρούλια αλλά ποτέ δε ξέρεις. Γι'αυτό και ο τίτλος δεν έχει τίποτα το "ψαγμένο".
 Η μέρα σήμερα ξεκίνησε κάπως ομαλά σε σχέση με τις προηγούμενες. Πήγα για πρώτη φορά ως απόφοιτη σε ορκωμοσία φίλης μου και ένιωσα ένα καμάρι και μια ανεξήγητη χαρά. Χαιρόμουν πιο πολύ κι απ'όταν ορκιζόμουν εγώ. Όταν ορκιζόμουν εγώ, έλεγα από μέσα μου "ωχ πάει κι αυτό" από αύριο θα λέγομαι Άνεργη και αντί φοιτητικής θα κουβαλώ μαζί μου κάρτα ανεργίας. Η φίλη μου που ορκιζόταν δεν ήταν βέβαια καν τυχαία. Με την Μ. είμαστε δεμένες από όταν γνωριστήκαμε, έχοντας μια χημεία από την πρώτη κιόλας στιγμή. Μοιραστήκαμε πολλά προσωπικά θέματα, δακρύσαμε, γελάσαμε, μοιραστήκαμε και εμπειρίες, εξόυδους και το κυριότερο ταξιδέψαμε κάτι το οποίο θεωρώ πολύ σημαντικό για την εξέλιξη της επαφής σου με έναν άνθρωπο. Λίγοι είναι οι άνθρωποι που θα συναντήσεις και θα μοιραστούν μαζί σου κοινές εμπειρίες. Συνήθως όλοι κοιτούν την βόλεψή τους και αυτό δε σημαίνει απαραίτητα πως δε σε αγαπούν ή δε σε εκτιμούν αλλά καμιά φορά δεν έχουν τόσο αντοχή μέσα τους και τόση καρδιά να μοιραστούν. Η έννοια αυτή λοιπόν είχε μεγάλη σημασία για μένα και μ'έκανε να εκτιμήσω την Μ. απεριόριστα. Και να ξέρετε (ψψψ φιλόσοφος εγώ) ότι παρεξηγήσεις υπάρχουν παντού αλλιώς η σχέσεις δεν είναι υγιείς, έτσι και σε μας υπήρξαν ίσως. Το ταξίδι στο Οβιέδο και στη Βαρκελώνη ωστόσο θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη μου και θα με συντροφεύει πάντα και παντού, ακόμη και στις καλλιτεχνικές μου αναζητήσεις.
 Κάθε δρομάκι με κίτρινο-μπεζ φόντο και παλιά κτίρια με γραφικά μπαλκόνια θα οδηγεί τη σκέψη μου στο Οβιέδο. Και κάθε κάρτα φτιαγμένη από σταγόνες τσάι ή καφέ θα φέρνει στο μυαλό μου την κάρτα της Μ. την ημέρα της αποφοίτησής μου.
 Ωστόσο, όσες χαρές κι αν μοιραζόμαστε δεν παύουμε να νιώθουμε μια απογοήτευση, την εικόνα μιας Ελλάδας που δακρύζει. Δε θέλω να πω πολλά γιατί μου πήρε καιρό να σταματήσω να σκέφτομαι τι θα συμβεί και να δω εγώ ως Αμελί τι μπορώ να κάνω. Η μικρή μου η ξαδέρφη λοιπόν έβαλε ένα στάτους: τι απογοήτευση! στο facebook και την ρώτησα γιατί. Σκεπτόμενη το γλυκό της προσωπάκι και ενώ ξέρω ότι μένει σε ένα μικρό χωριό,εκεί από όπου είμαι κι εγώ δηλαδή χωρίς να έχω μεγαλώσει εκεί, μου απάντησε: Αμελί ειδαμε μια εκπομπη π εδειχνε πως ειναι τ σχολεια στη Φιλανδια κ πως τα παιδια εκει εχουν διαβασμα στν τριτη λυκειου αλλα δεν ειναι σαν εμας εδω που πρεπει να πηγαινουμε στ σχολειο μετα στ φροντιστηριο κ μτ παλι για διαβασμα....οσο πιο πλ τ σκεφτομαι απελπιζομαι.Συγκεκριμενα εδειγνε εναν μαθη τη δευτερας λυκειου,που μας εδειξε πως περασε μια μερα του στ σχολειο κ εκανε μαθημα χορου,μαθημα μαρκετινγκ δλδ για τις διαφημισεις κ τετοια,κ μτ πηγε σ μια αιθουσα με καμερες οπου μαθαινουν διαφορα για σκηνοθεσια κ τετοια.Και ειχανε και μαθημα μουσικης το οποιο ειχε κ μεγαλη βαρυτητα..Δηλαδη πες τρ συγκρινονται αυτα με τα δικα μας????:-(


 Όταν λοιπόν διαβάζεις κάτι τέτοιο, πώς νιώθεις ή πως θες να νιώσεις για το μέλλον σου;



κοχυλάκια από την Almeria και βεντάλια από την Ανδαλουσία, μία μέρα πριν φύγουμε από το Oviedo, από την Μ.

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

Σούπερ Κατερίνα λέμε

Κυκλοφορεί στα περίπτερα από την deagostini.
HOT!!! Η φίλη σου αλλάζει κάθε που βραδιάζει; (ένθετο)
  

Εκεί που είσαι χαρούμενος και όλη η μέρα έχει κυλήσει με γιορτή και χαρά και καφέ με τον αγαπημένο Φ. στα starbucks και με μια βροχερή μέρα που έχει δώσει στα πεζοδρόμια το χρώμα της, εκεί που δε σταματάς να γελάς που η μπροστινή σου περιγράφει τις προσφορές του καρφούρ και σου ξεσηκώνει τα αυτιά, γίνεται πάντα κάτι για να χαλάσει την ηρεμία σου.
Μεταξύ μας, αυτές τις μέρες έχω χάσει την ηρεμία μου και ακόμη πιο μεταξύ μας θα ξεσπάσω. Το πράγμα έχει ως εξής: το μπλογκ αυτό δημιουργήθηκε γιατί δεν ήξερα τι μου γινόταν, γιατί πίστευα ότι είχα ωραίες εικόνες να μοιραστώ άλλο αν μετά κατέληξα σε ψυχανάλυση με αυτούς που το διαβάζουν. Γλίτωσα λοιπόν μια δεύτερη κατάθλιψη και όσα δε μπορούσα να μοιραστώ με τις φίλες μου τα μοιράστηκα εδώ ένα ένα. Αρχικά δεν το ήξερε κανένας γκόμενος, φίλος, φίλη. Μετά είπα να γίνω πιο in κι έφαγα τα μούτρα μου.
Εδώ, λοιπόν μπορώ να λέω ό,τι θέλω. Όσοι με διαβάζετε ή περνάτε τυχαία είστε ό, τι πιο χαρούμενο έχω. Εδώ, μπορώ να τα χώσω σε όποιον θέλω και όπως θέλω. Και σήμερα νιώθω ότι θέλω να το κάνω. Μπορώ λοιπόν ωραία ωραία να παραθέσω το περιστατικό και να μου πείτε την γνώμη σας, κάτι σαν τη σούπερ κατερίνα ρε παιδί μου. Αυτό είμαι κι εγώ αυτή τη στιγμή, μία σούπερ κατερίνα. Άμα δε βαριέσαι διάβασε και πες μου (αλλά μην τολμήσεις να διαβάσεις και να μη μου πεις)
- Γνωρίζουμε φίλο του γκόμενού μας σε φίλη μας (καλή) που της αρέσει και του αρέσει. Ο δικός μας τώρα, προτρέπει τον φίλο του να κάνει κίνηση χρησιμοποιώντας αντρική αργκό. Εκείνη μπαίνει στο  facebook του κρυφά και διαβάζει συνομιλία τους (με την αντρική αργκό) και θίγεται. Μετά θίγεται κι εκείνος για την αργκό του φίλου του, μετά ωστόσο από 2-3 μήνες καθώς την ερωτεύεται. Σε μας ωστόσο δε λέει τίποτα. Το μαθαίνουμε τελευταίοι. Διαμαρτύρεται και μας αμφισβητεί λέγοντας ότι εμείς τα μεταφέραμε όπως θέλαμε στον γκόμενό μας βγάζοντάς της κακό όνομα συν άλλα τόσα που έχει μάθει (από που;) Εμείς τόσο καιρό νομίζουμε ότι όλα είναι ωραία και καλά, βγαίνουμε μαζί της, της λέμε τα γκομενικά μας αλλά αυτή έχει πρόβλημα μαζί μας. 
Υπάρχει φιλία εδώ ή έλλειψη εμπιστοσύνης αγαπητοί (αναγνώστες); Έπειτα ανακαλύπτουμε ότι αυτός ο άνθρωπος που προξενέψαμε στη φίλη μας την παροτρύνει να μη μας λέει άλλα γιατί έχει αντιληφθεί ότι εμείς τα λέμε από δω κι από κει. Αυτόν τον άνθρωπο τον αποκάλεσα "μαλάκα" γιατί προσπάθησε να πείσει τη φίλη μου να σταματήσει να μου λέει πράγματα. Δυστυχώς χαμένος δε ξέρω ποιος βγήκε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η φιλία τελικά κάποιους τους ενδιαφέρει λιγότερο κι άλλους περισσότερο. Καμιά φορά είναι καλύτερο να συμβαίνουν και κάτι τέτοια για να δούμε αν οι φίλοι που είχαμε δίπλα μας άξιζαν όντως να στέκονται δίπλα μας. Οι σχέσεις όλων δε θα ξαναγίνουν ποτέ όπως ήταν, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Κι εγώ θα είμαι η ανώριμη και απότομη, no worries. Α! επίσης θα τον κράξω και σε άλλο ποστ γιατί ο nnie στενοχωρήθηκε και δεν ήταν κάτι που αυτό είχα προβλέψει.

 Συμπέρασμα: μην κάνεις κονέ πουθενά. Δεν είσαι ούτε το χρυσό κουφέτο ούτε η βιομηχανία της durex θα πέσει έξω αν εσύ δε βάλεις το χέρι σου. Επίσης αν έχεις ένστικτο και νομίζεις ότι είσαι η Ανίτα junior, στείλε βιογραφικό στο alter, μπορεί αν ξανανοίξει να σε προσλάβουν.

Η ταινία Sherlock Holmes ήταν από τις καλύτερες που έχω δει αλλά επί δύο ώρες ήθελα να κάνω εμετό και αναρωτιόμουν... τι τις θέλω τις φίλες εφόσον αυτές δε με θέλουν; 

Οι καλύτεροι φίλοι μου είναι άντρες. Κι ας μην πιστεύω στην φιλία μεταξύ αντρών και γυναικών, αν θελήσω μια φορά να πω κάπου τον πόνο μου θα τον πω στον rory ή στον Κ. ή στον Β. Οι άντρες έχουν την ιδανική μνήμη. Θυμούνται όσα χρειάζεται έτσι ώστε να σε προστατέψουν και να σε συμβουλέψουν. Ξεχνούν τις κατινιές που έχεις κάνει και όταν μαθαίνουν κάτι στο λένε χύμα. Αυτούς τους άντρες έχω γνωρίσει. Δε θέλω να γνωρίσω άλλους.

Τεύχος πρώτο, Ιανουάριος 2012

 Τιμή : 3 δραχμές