εσύ για μένα

εσύ για μένα, δε κάνεις.
εσύ για μένα δε ξυπνάς στον ύπνο σου ούτε τρομάζεις αν πάθω κάτι.
εσύ για μένα δε θυσιάζεις τον παραγωγικό σου χρόνο αλλά διαθέτεις αυτόν που περισσεύει.
εσύ εμένα δε μπορείς να με φανταστείς δίπλα σου για πάντα όμως
εσύ μπορείς να κάνεις μαζί μου τέλειο έρωτα και να λατρέψεις καθετί που κάνω τέλεια πάνω σου.
εσύ για μένα δε μπορείς να οδηγήσεις τη νύχτα ούτε να ξενυχτήσεις ένα βράδυ απλά κοιτώντας με.
εσύ εμένα με έχεις χαμηλά, στις επιλογές σου, στις δραστηριότητες σου, στα ενδιαφέροντα σου.
εσύ εμένα με έχεις εκεί.

Εσύ εμένα με είχες.

Το εγώ και το εσύ.

Το εσύ μου θέλω να το δώσω αλλού.

Εσύ δε θες το "ανήκειν" , εγώ το θέλω.

εμένα δε με νοιάζει ο εαυτός μου , με νοιάζει το εμείς.

κι εσύ δεν είσαι πουθενά.

ενώ εγώ είμαι πλημμυρισμένη απο το εμείς.

Εσύ άρα δεν είσαι ο άνθρωπος μου και συγγνώμη που είμαι τόσο σωστή μα βαρέθηκα να είμαι πια. 

θέλω το εσύ που για μένα θα πεθαίνει.

εσύ είσαι το όχι ακριβώς.

εσύ είσαι ακατάλληλος.

η μοναξιά μου είναι καλύτερη από την ακαταλληλότητα σου.

Με ρωτάς...

γιατί γράφω τόσα ερωτικά ενώ είμαι μόνη μου. 
γιατί πιστεύω τόσο πολύ στον έρωτα αφου φαίνεται πολλές φορές να τον κατηγορώ.

Να σου πω το γιατί.

Γιατί πιστεύω ότι πρέπει πάντα να είμαστε ερωτευμένοι. Ερωτευμένοι με τον εαυτό μας, με τη ζωή μας, με το σκύλο μας ή τη γάτα μας. Να φτιάχνουμε όμορφες εικόνες, να φανταζόμαστε παραλίες και αλάτι πάνω στο σώμα μας όταν πλησιάζει το καλοκαίρι, να νιώθουμε παιδάκια όταν φοράμε το μαγιώ μας και αράζουμε σε μια ταβέρνα με ένα παρεό ριγμένο πάνω μας. Να λέμε καλημέρα και να πιστεύουμε ότι η μέρα μας θα είναι στα αλήθεια καλή. Να είμαστε ερωτευμένοι κατά μία έννοια που λίγοι μπορούν να καταλάβουν. 
Να ξέρουμε πως κάθε μέρα που περνά είναι μοναδική. Ο χρόνος άλλωστε είναι αμείλικτος και κανείς δε μπορεί να τον σταματήσει. Γιατί λοιπόν να σταματούν άνθρωποι που βρέθηκαν στο δρόμο μας, την ίδια μας τη ζωή; Γιατί θα πρέπει να μας στερούν το χαμόγελο;
Γιατί ακόμη περισσότερο θα πρέπει να αλλάζουμε τον εαυτό μας για ανθρώπους που δε μπήκαν στη διαδικασία να αλλάξουν στο ελάχιστο τον δικό τους;
Έπειτα είναι κι η εμπιστοσύνη μια μορφή χαράς. Να εμπιστεύεσαι τον άνθρωπο είτε τον έρωτα είτε τον φίλο, που έχεις δίπλα σου. Να βλέπεις τραπέζι και να είναι τραπέζι κι όχι οι λέξεις ενός Κυνόδοντα που θα πλάσει ο κάθε άσχετος.
Να θυμάσαι πως στη ζωή, ό,τι παίρνεις δίνεις. 
Αυτό που έδωσες και ποτέ δεν πήρες πίσω, σύντομα κάποιος θα βρεθεί να το αναπληρώσει.
Και αν εσύ ένιωσες καλά με τον εαυτό σου, θα είναι ακόμα πιο δυνατό απ το προηγούμενο ακόμα κι αν στην αρχή δε μπορείς να το δεις.
Να είμαστε με άτομα που μας κάνουν να χαμογελάμε. 
Που μας λένε καλημέρα και το εννοούν. Που σέβονται το χρόνο μας που τόσο πλουσιοπάροχα τους προσφέρουμε. Να σέβονται το εγώ μας και να μην το αφήνουν να γίνει ένας εγωισμός.
Να εκτιμάμε την ειλικρίνεια. Απ την αλήθεια κανείς δεν έχασε και δε χάθηκε.
Κι όταν ακούς πολλά ,  να περιμένεις λίγα.
Κι όταν ακούς "εγώ τα έχω λύσει, τα έχω καλά με τον εαυτό μου", να είσαι έτοιμος για τα χειρότερα και έτοιμος να φύγεις την ίδια στιγμή.
Να μάθεις να φεύγεις από τοξικούς ανθρώπους και από αυτούς που υπεραναλύουν τα πράγματα γιατί είναι τσιγκούνηδες στα συναισθήματα. Σαν γεωργοί που σπέρνουν για να θερίσουν, μαζεύουν τη σοδειά, βγάζουν χρήματα να περάσουν και ίσως να περισσέψουν και μετά δε ξέρουν τι να τα κάνουν γιατί δεν έχουν πουθενά να δώσουν.

Να χαμογελάς γιατί δεν υπάρχει κάτι που να κερδίζει τον άλλο περισσότερο από ένα χαμόγελο.
Να ντύνεσαι όμορφα όσο μπορείς. 
Να ξυπνάς νωρίς να προλαβαίνεις τον ήλιο και να μην αναλώνεσαι στη νύχτα, τη νύχτα κυκλοφορούν αυτοί που ντρέπονται να σε γνωρίσουν στο φως της μέρας.
Να νιώθεις όμορφη και γεμάτη αυτοπεποίθηση. 
Τίποτα παραπάνω.

Να είσαι ο εαυτός σου!

Ευτυχέστατο το νέο έτος.

"τι όμορφο να σ'αγαπώ και να σε καρτεράω, να σου γλυκαίνω τον καημό, να σε παρηγοράω."
To 2016...να μάθουμε να λέμε σ αγαπώ γιατί είναι το ωραιότερο συναίσθημα. Να μάθουμε να λέμε σ 'αγαπώ γιατί δεν υπάρχει λόγος για γι'αυτό και είναι από τα λίγα πράγματα σ'αυτή τη ζωή που δεν οφείλεις τίποτα,δεν ψάχνεις δίκαιο και άδικο και δεν υπάρχει λόγος να πεις γιατί αγαπάς.
Να μάθουμε να λέμε μου λείπεις γιατί η απώλεια ή η απουσία αν θέλετε κάποιου γίνεται ακόμα πιο βαριά όταν την κρατάμε. Να μάθουμε να το λέμε γιατί μέσα σε μια εγωκεντρική πια κοινωνία ανθρώπων-ζώων, εμείς διαφέρουμε και δείχνουμε πως η ανάγκη για δοτικότητα δεν είναι αδυναμία, είναι η ανάγκη που βρίσκει κάπου το ιδανικό πρόσωπο να την εκφράσει.
Να μάθουμε να λέμε ευχαριστώ γιατί είναι η ελάχιστη ανταπόδοση σε έναν άνθρωπο που μας χάρισε κάτι όμορφο.
Να μάθουμε να λέμε συγγνώμη γιατί αλάνθαστος δεν είναι κανείς κι ούτε πρόκειται ποτέ να είναι κανείς. Να λέμε συγγνώμη γιατί κάπου σε αυτό τον εγωκεντρισμό  που μας έμαθαν, μάθαμε κι εμείς να τα ρίχνουμε όλα στους άλλους για να κοιμόμαστε ήσυχοι με τις ωτοασπίδες μας τα βράδια.

Χθες που λέτε ήμουν σ'ένα τραπέζι με τρία ζευγάρια γύρω μου, όλα διαφορετικά μεταξύ τους. Όλοι όμως άνθρωποι που εγώ ονομάζω "καλλιεργημένοι". Με εξαιρετική μουσική παιδεία ( μιλάω φυσικά για ροκ μουσική και παλιά λαϊκά ελληνικά τραγούδια), εξαιρετική αντίληψη της ηλικίας τους και της επαγγελματικής τους κατάστασης. Τα δύο από αυτά είχαν και παιδιά. Δε μπορώ να πω ότι είμαι μαθημένη στα κλάματα των παιδιών, αλλά ούτε και να σου πω ότι δε ζήλεψα. 
Τι όμορφο να είσαι με έναν άνθρωπο ειλικρινά. Να παίζετε μαζί, να γελάτε, να τρώτε και να σε ξέρει. Τι είναι σημαντικό για τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου, αν με ρωτούσαν σήμερα θα έλεγα : "να με ξέρει". Κι ας μην είστε ίδιοι, αρκεί να σε ξέρει και να προσπαθεί να πλησιάζει σ αυτό που σου αρέσει κι εσύ το ανάποδο.
Να κάνετε γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, Πρωτοχρονιά αγκαλιά. Ο ένας να διαβάζει ό,τι θέλει, εσύ να τελειώνεις επιτέλους ένα από τα βιβλία του Κάφκα ή του Αλμπέρ Καμύ και το πρωί να τον ξυπνάς με Χαρούλα τραγουδώντας του πόσο λάμπουν οι Κυριακές στο πρόσωπο του. Να του μαγειρεύεις για να ρθουν οι φίλοι του  σπίτι να παίζετε επιτραπέζια να γελάτε και το βράδυ που θα βλέπεις μανιωδώς otetv να σε μαζεύει σε μια κουβέρτα σα κουτάβι και να σε βάζει στο κρεβάτι σας. 
Αυτό είναι αγάπη. Και δε χρειάζεται κανέναν άλλο . Μόνο τους δυο σας. Φαντάσου πόσο όμορφο είναι να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου να σε ξέρει. Σκέψου πόσο σημαντικό είναι αυτό και πόσα εμπόδια και διαφωνίες μπορεί να ξεπεράσει. 
Ο άνθρωπος σου. Ο πατέρας, ο φίλος, ο ερωτικός σου σύντροφος.
Συγχωρείστε με για την φιλία και την αξία της. Δεν την υποτιμώ. Απλά πιστεύω ότι ο άνθρωπος μας είναι ένας, όπως και η μητέρα που μας γέννησε. Πάνω απ ' όλους, να τον προστατεύουμε, να τον αγαπάμε, να μπαίνουμε μπροστά, να τον υπερασπιζόμαστε, να φοβόμαστε μην τον χάσουμε. Όταν κάποιος δε σε βάλει πάνω απ' όλα, γύρισέ τον πίσω από εκεί που τον βρήκες. Από 10 "φίλες" και από ανόητα ξενύχτια. Και θυμίσου με, ο άνθρωπος που φτάνει σε μια ηλικία μη συνειδητοποιώντας τι πρέπει να κάνει για να παραμείνει ο άνθρωπός σου, δεν είναι ο άνθρωπος με τα παιδάκια που περιγράφω επάνω.

Ευτυχισμένο το 2016 λοιπόν. Προς το παρόν θα γίνω θεία, ελπίζω καταπληκτική και θα αγαπάω το νέο μέλος σα να ήταν δικό μου. Υγεία, έρωτα, αγάπη αληθινή σε όλους. Εύχομαι ο καθένας να έχει έναν άνθρωπο να του ανήκει και κανείς πια να μην είναι μόνος.

Να σας ξυπνήσουν μια μέρα με Beatles ή Elvis Prisley, να σας φιλήσουν στο στόμα και να σας πουν είσαι ο άνθρωπος μου.

Να είστε καλά. Να συναναστρέφεστε σωστούς ανθρώπους & ειλικρινείς, ανθρώπους που δε φοβούνται και που έχουν υψηλή αίσθηση του χιούμορ.

Φαντάζεστε ζωή χωρίς χαμόγελο; Εγώ όχι.

Να ντύνεστε όπως θέλετε. Τη μια μέρα κυριλλέ και την άλλη όπως να ναι έτσι για να αλλάζετε παραστάσεις.

Να πηγαίνετε εκδρομές. Κάποτε τα πόδια σας δε θα πηγαίνουν. Οπότε ας τα πάτε εσείς τώρα.

Να δίνετε αγκαλιές σ αυτούς που αγαπάτε, δε κοστίζει.

Καλή χρονιά :)

Κρίση αυτοεκτίμησης

Ακούγοντας: 

και βασικά ακούγοντας αυτό αλλά δε ξέρω γιατί δε μου ανεβαίνει. Όπως και να χει Philip Glass αγαπημένος είναι και στα δύο.

Η μέρα ξεκίνησε με επαναδιαπραγματεύσεις. Αρχικά, ήπια γάλα ενώ υποπτεύομαι ότι μου προκαλεί δυσανεξία. Τελικά, δε μου προκαλεί δυσανεξία το γάλα αλλά το άγχος που περνάω κάθε πρωί. Έπειτα, έψαξα συνταγές για "μεξικάνικο ρύζι", κάτι που δεν ήταν και τόσο δύσκολο να βρω. Την τελευταία φορά βλέπετε που πήγα σε μεξικάνικο έμεινα με το πιρούνι στο χέρι γιατί τελικά μόνο μεξικάνικο δε δοκίμασα.

Το επόμενο βήμα ήταν η εργασία-χοχο-εδώ γελάμε. Όχι. Το επόμενο βήμα ήταν να κάνω αυτό που κάνω πάντα- να σκεφτώ τι μου έχουν προκαλέσει τα άτομα του περίγυρού μου για να ξέρω τι να αποφύγω.

Σχεδόν πάντα όταν υποτιμάς τον εαυτό σου, μπροστά στους άλλους, οι άλλοι βρίσκουν το πάτημα να σε... πατήσουν. Η λύση είναι απλή. Κανένας και καμία σοφή φίλη δεν υπάρχουν. Καμία φίλη σου δε πρόκειται να αφήσει την μεγαλοϊδέα που έχει για τον εαυτό της και να θαυμάσει κάτι που εκείνη δεν έχει. Το πιο πιθανό είναι να το ζηλέψει και να το υποβαθμίσει για να νιώθει εκείνη καλύτερα. Επίσης, καμία φίλη σου δε θα χαλάσει τη ζαχαρένια της με το γκόμενό της για να κάνει κάτι μαζί σου αν δε της δείξεις με νύχια και με δόντια ότι το έχεις ανάγκη (εδώ, μιλάω με παραδείγματα από άτομα που δεν έχουν καν σχέση και το κάνουν με γκόμενους-ακόμα χειρότερο). Και το τελευταίο, ακόμα κι αν έχεις βοηθήσει σε πολλούς τομείς, μην περιμένεις ποτέ κανείς να παραδεχτεί ότι το έκανες. Πάντα οι άλλοι θα έχουν κάνει την ίδια προσπάθεια με σένα.

Αντιμετώπιση: Δεν επιτρέπεις σε κανένα να σχολιάσει για σένα κάτι που δεν ισχύει αν δε του έχεις δώσει το ελεύθερο να το κάνει. Αν το κάνει, απλά το καταπίνεις και υποβαθμίζεται στα μάτια σου εκείνος-η κι όχι εσύ. Οι άνθρωποι επίσης κρίνουν και κατηγορούν αυτό που στην ουσία είναι οι ίδιοι. Έτσι, όταν για παράδειγμα παρατηρήσουν μια κατάχρηση που παλιά ίσως έκαναν οι ίδιοι ενώ εσύ ήσουν τελείως αντίθετος-η ως προς αυτό, το επικρίνουν και το κάνουν να φαίνεται μεγάλο γεγονός - λες και βεβήλωσες το ιερό ένα πράγμα. Επόμενη διαπίστωση, όταν βρεις τον ένα και μοναδικό, μην τον αφήσεις γιατί τελικά ίσως είναι κι ο μόνος που θα σε καταλάβει στη ζωή σου. Η μοναδική λεπτομέρεια που δε μπορεί να ξεπεραστεί στο θέμα αυτό, είναι το θέμα της ζήλειας. Δε μπορείς να μοιράζεσαι τα ζητήματα που αφορούν σε ένα φλερτ με το γκόμενό σου όσο κι αν θα θελες. Και όχι φλερτ, να φλερτάρεις εσύ, να σε έχουν φλερτάρει άλλοι. Τέλος, κάνε ό,τι είναι να κάνεις για σένα. Α, στο θέμα αυτό κουβέντα. Άστους να νομίζουν ότι είστε το ίδιο. Η πορεία θα δείξει. It's a long way to the top για να αντέξουν όλες και όλοι.

Η επιστροφή στην παλιά μου ζωή αρχίζει να μ'αρέσει πολύ.

Τυχαία περιστατικά.

Επαφές με άτομα που νόμιζες ότι έχουν ουσία χωρίς ουσία αφού απ τα λεγόμενά τους καταλαβαίνεις ότι δε θα βρεις ποτέ την ουσία σ'αυτά.- fuck off!

Άκυρες βόλτες.

Περίεργο ντύσιμο σαν αυτό που μερικές φίλες-γνωστές σου κράζουν και μετά πάνε και παίρνουν τα ίδια.

Αληθινές σχέσεις χωρίς να μετράει ο χρόνος σα νικητής.

Αίσθημα ανάγκης για βελτίωση του εαυτού μου.

Διατροφή.

Υγεία, ανάγκη για υγεία.

Ξέχασα...

...τη συμβουλή της ημέρας!

To...

capesize είναι η κατηγορία φορτηγού πλοίου με νεκρό βάρος φορτίου πάνω από 150.000 tons. 

για μια στιγμή ήταν το πλοίο(σκέτο) με dwt 15.000 tons.

And the oscar went...to me.

:)