It's Christmas time, am I right?

Μάλλον έχω δίκιο. Τα Χριστούγεννα είναι γεγονός. Τα κιλά που αναμένεται να πάρω εντός ολίγων ημερών είναι επίσης μια αλήθεια καθ'οδόν που ωστόσο δεν κάνει στάση (γιατί; -φακ!) και πως να κάνει άλλωστε από την στιγμή που η κοιλιά μου δεν έχει ξεφουσκώσει καθόλου αυτές τις μέρες. Το ζήτημα δεν είναι η κοιλιά μου όπως φαίνεται. Το ζήτημα είναι το τοπίο. Ναι, είναι αληθινό. Μου θυμίζει χιονισμένο polly pocket της εποχής μου κι εγώ το μικροσκοπικό ανθρωπάκι που κινείται μέσα σ'αυτό. 

Εάν διάβαζα παραμύθι θα είχα φανταστεί το εξής: ένα ξύλινο σπίτι με ζεστά χαλιά και κουρελούδες, τζάκι για να ζεσταίνομαι και να τρώω ψητά και ζεστά κάστανα (δικαιολογήστε την λιχούδο), ένα ωραίο κρεβάτι για να βυθίζομαι και ένα σωρό από ταινίες που δεν έχω ξαναδεί. Καθαρή ατμόσφαιρα και πλούσια βλάστηση γιατί βαρέθηκα να αναπνέω Αθήνα τόσο καιρό. Αν ζούσα το παραμύθι θα ήμουν τυχερή για ακόμα μια φορά. Και μη με βρίσετε...ήμουν και πάλι. Κάτι γίνεται με το σύμπαν τελευταία. Δεν είναι να σκεφτώ κάτι αμέσως γίνεται.

Όλα αυτά ξέρετε πως έχουν αξία; 

Όταν περιβάλλονται από αγάπη και ζεστασιά, από ενδιαφέρον και αίσθηση της μοναδικότητας. Τότε όλα τα τοπία γίνονται τόσο όμορφα. Το ξέρω πως αυτό το τοπίο είναι από μόνο του τόσο όμορφα χριστουγεννιάτικο, όμως η ομορφιά του είναι ασυναγώνιστη όταν μοιράζεσαι την όψη του με έναν εξίσου όμορφο άνθρωπο. Η ομορφιά είναι γύρω μας, είναι παντού, φτάνει μόνο να την ανακαλύψουμε. 

Χαρίζεται γατάκι !

Το γατάκι που θα ακολουθήσει δεν είναι διάσημο (σκοπεύει να γίνει) ούτε το έχουμε περιποιηθεί καταλλήλως. 

Βρέθηκε να τριγυρνά από μπαλκόνι σε μπαλκόνι ψάχνοντας να φάει καθώς κάποιοι ασυνείδητοι, που ξενοίκιασαν το διαμέρισμα στο οποίο διέμεναν, το παράτησαν εκεί και έτσι παρέμεινε εγκλωβισμένο, πηδώντας σε όποιο όροφο μπορούσε.

Είναι κακοποιημένο ωστόσο πλέον έχει αρχίσει και συνέρχεται.

Χρειάζεται πραγματική αγάπη από κάποιον που στ' αλήθεια ενδιαφέρεται να το φροντίσει και να ζήσει μαζί του σε ήρεμο περιβάλλον.

Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται, καλείται να επικοινωνήσει είτε στο mail μου είτε αφήνοντας κάποιο σχόλιο για να έρθω σε επαφή μαζί του.

Νότες...

Από μουσική δε ξέρουν μόνο αυτοί που παίζουν κάποιο όργανο
αλλά κι αυτοί που χορεύουν ακούγοντας κάποιο όργανο
στο ρυθμό του...

μάθε στη ζωή σου να χορεύεις

με τον ρυθμό που θες εσύ.

Μάθε να ακούς τον ρυθμό των άλλων.

Ακόμα κι αν δε μπορείς να τον ακολουθήσεις, τουλάχιστον θα τον έχεις ακούσει.

Και το να είσαι ακροατής πολλές φορές είναι πιο σημαντικό από το να είσαι ομιλητής.

ρούφηξε κάθε στιγμή του χορού αυτού

γιατί μπορεί αύριο να μη μπορείς να χορέψεις.

Και θα είναι κρίμα.



Τα προβλήματα της ημέρας

1. Ρούχο 800 ευρώ επωνυμίας LAK. ή από την μπουτίκ του Λάκη στο Κολωνάκι με τις φίρμες; Η απορία είναι: πως και δεν έχουμε δει Πακιστανούς με LAK. ακόμα στο κέντρο της Αθήνας;

Πηγή:  http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/27660

2. Παιχνιδάκι από Πακιστανούλη στα Εξάρχεια. Πως να περνούν οι νοικοκυρές την κλωστή μέσα από την βελόνα χωρίς να σαλιώνουν την άκρη της (--death--)

credits se Vs για το δωράκι.

3. Γι'αυτό μας αγαπούν επειδή ως λαός έχουμε χιούμορ...

Mega ή mini? Αποφάσισε!

... και φαντασία γιατί αν δεν στα λένε μάθε να τα διαβάζεις μόνος σου

4. RIP στην Pinky. Το πάλεψε αλλά δεν επιβίωσε. Κακούργε pro.

Credits στον G. για την ιδέα να συμβιώσουν δύο επιθετικά ψάρια 

Θεραπεία

Μην το διαβάσεις καταρχάς θα χάσεις τον χρόνο σου απλά είχα ανάγκη να γράψω πέντε μαλακίες.

Μετά, θες έπειτα; Το έχουμε κι αυτό. Έπειτα από μια επικίνδυνη άρνηση στο να γράφω, αποφάσισα να γράψω ό,τι μαλακία βρήκα μπροστά μου. Κι εκεί που ήμουν σίγουρη ότι θα την γράψω εμφανίστηκε στο μυαλό μου η μαγική λέξη - θεραπεία.

Μέρες τώρα ακολουθώ ένα πρόγραμμα φθοράς (18.00-21.00) κάθε απόγευμα σα μικρόβιο που μου ρουφάει όλη την απαραίτητη ενέργεια. Τις υπόλοιπες ώρες νομίζω ότι διαβάζω και τις υπόλοιπες είμαι σε μία ενδιάμεση κατάσταση κατάθλιψης. Δεν την έχω αλλά με τριγυρνάει.

Απ'ό,τι έχω καταλάβει είμαι από τα άτομα που είναι θλιμμένα μέσα στη χαρά τους, μίζερα αλλά πολύ μίζερα όταν δεν έχουν αυτό που θέλουν και μέσα στην τρελή χαρά όταν το επανακτήσουν.Μπουλσιτ. Και μόνο τέτοιες θα γράψω σήμερα.

Λοιπόν, η διάγνωση έχει ως εξής...

Αγάπη, εξάρτηση, εμμονή, έρωτας.

Και βασικά...εμμονή.

-Συγχαρητήρια, την πάτησες. Ανήκεις σε μία από αυτές τις μίζερες γκόμενες που θέλουν να έχουν τον γκόμενό τους όλη την ώρα σε επιφυλακή λες και είναι φαντάροι που διατάζεις.

-Μάλλον εσύ την πάτησες. Η κατηγορία στην οποία θα εντάξω αυτό που βλέπω, εσένα εκεί την ερωτευμένη είναι η ανάγκη να νιώσεις ότι σ'αγαπάει κι η ανάγκη να έχεις αυτόν που αγαπάς συνέχεια δίπλα σου. Η ανάγκη να νιώθεις ότι σε έχει ανάγκη. Να μη σου κάνει παρατηρήσεις και να δέχεται την κάθε σου τρέλα. Η ανάγκη να μην νευριάζει μαζί σου γιατί νιώθεις μετά ότι δε σε θέλει. Η παραμικρή απομάκρυνση του χεριού του από πάνω σου, να σε κάνει να τρελαίνεσαι.

Η εμμονή μου ισοδυναμεί με την εικόνα ενός προσώπου 24 ώρες την ημέρα. Δυστυχώς ο έρωτας δημιουργεί σ'εκείνη την αντίδραση σε κάθε ερέθισμα. Δεν είναι ήρεμη όταν από τις 4 ώρες είναι αγκαλιά του τις 2. Αυτό ονομάζεται μετριότητα. Τα μισά φιλιά είναι μετριότητα. Κι ας μην είναι. Είναι η εμμονή που έχει αναπτύξει. Και ένας φόβος που αναπτύσσει πρώτη φορά. 

Φοβάται μήπως αυτός ο άνθρωπος σταματήσει να την κοιτάει έτσι όπως την κοιτάει τώρα. Σε κάθε του άγγιγμα θέλει να δακρύσει από χαρά. Ένα πράγμα θέλει μόνο. Την τρέλα του.

Ξέρεις πως είναι να θες τον άλλο τρελά; 

Αν όχι, σταμάτα να κατηγορείς τους άλλους ότι έχουν εμμονή. Καμία εμμονή. Θέλουν απλά ο άλλος να τρελαίνεται.  Θέλουν την μέγιστη προσοχή του άλλου, αυτό. αυτό.

Σε δύο πράξεις

Πράξη I

Ένας καινούργιος φίλος σηματοδοτεί καινούργιες εμπειρίες. Είμαι από το άτομα που πιστεύουν ότι η διαφορετικότητα του άλλου είναι ακριβώς αυτό το στοιχείο που κάνει τη σχέση ανάμεσά μας ακόμη πιο ξεχωριστή. Τα άτομα που δεν δέχονται την διαφορετικότητα, είναι τα άτομα που δεν τα έχουν βρει με τον εαυτό τους. Πίστεψέ με και μην γυρνάς ποτέ σε άτομα που δε δέχτηκαν κάτι από τον εαυτό σου. Οι φίλοι βρίσκονται στη ζωή μας για να μας δέχονται με τα καλά και τα άσχημά μας, με τα στοιχεία που εμείς επιλέγουμε να έχουμε σε σημείο βέβαια που να μην επιδρούν αρνητικά στις ζωές των άλλων. Όπως το τριαντάφυλλο ήταν μοναδικό για τον μικρό πρίγκιπα, έτσι και κάθε φίλος, είναι μοναδικός για έναν άνθρωπο και ξέρει να τον ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους ανθρώπους από τα διαφορετικά "αγκάθια" που έχει πάνω του.

υ.γ: εγώ σ'ευχαριστώ.

For F.

ΠΡΑΞΗ II

Η άνεση δεν έγκειται σε ψεύτικα νιαουρίσματα αλλά στην κατανόηση.

Credits στον Π. για το βρισίδι που άκουσε χθες.

Promises of cranberries

Έχει το πιο άσχημο συναίσθημα που θα μπορούσε ποτέ να έχει
Ακούει την πιο καταθλιπτική μελωδία που βρήκε στον υπολογιστή της
Ανοίγει το φως του ενυδρείου για να  χαζέψει το ψαράκι. Αυτό κρύβεται και τότε νευριάζει ακόμη περισσότερο γιατί του μοιάζει πολύ.

Δεν περιγράφεται μια κατάσταση αλλά η αλλαγή της.

Κι εσύ σταμάτα

Κι εσύ.

Κι εσύ που χαίρεσαι και κοιτάς.

Σταμάτα

 έχεις δίκιο. λέγε ό,τι θες δεν θέλω να αλλάξω απο μικρά σε κεφαλαία. ξεχνάω καιτ όνους λες να μην το είδα; έχω νεύρα κι άμα σ

'αρέσει εμένα με ρώτησε κανείς τι μου αρέσει τόσο καιρό;

 Απλά ακολουθώ .

Γι'αυτό τώρα ψάχνω να βρω τον δρόμο μου. Είχα μάθει να με πηγαίνουν από το χεράκι μάλλον.